Geçenlerde yazdığım, "Şarkıcıları Az Sonra'lar bitirdi" başlıklı yazıya olumlu tepkiler aldım. İsmini yazmamı istemeyen ünlü bir menajer telefonda, "Yazdığınız gibi televizyonlar, halkı şarkıcıdan bıktırdı.

Şarkıcının, sanatçının hiç bir gizemi kalmadı. Böyle olunca konser yapamaz olduk. İlk kez bir bayramda iki konserim iptal edildi. Ben artık sanatçımı hiç bir televizyon programına göndermeme kararı aldım" diyordu.

Mustafa Sandal'ın menajeri Murat Yıldırım ise, eğlence sektörünün içinde bulunduğu durumu çok iyi analiz ettiğimi, herkesin o yazıyı okuyup, gerçekleri anlaması gerektiğini vurguluyordu. İzmir'den e-mail gönderen Gülşen Görgülü isimli okur da, ekranlardaki kirliliğin son iki yıldır sabahları yayınlanan ve amacını aşan magazin programlarıyla daha da arttığını söylüyordu.

"Elinde kaması olan garip kıyafetli, dengesiz bir adamı bile programa çıkartıp kavga ettiriyorlar. Üstelik zavallı adamı kanallar paylaşamıyor. Bir sabah bu kanalda, öbür sabah diğerinde. Adam bağırıp çağırdıkça herhalde reyting yükseliyor. Herkes ekran başında kamasını ne zaman kınından sıyırıp salllayacak diye mi bekliyor acaba? Arada da garip garip magazin magazin tartışmaları yayınlıyorlar. Bu televizyonlar yüzünden magazinden de sanatçıdan da bıktık usandık. Bayram tatilinde niye para verip de o şarkıcıları izlemeye gideyim ki?..." diyordu.

***

İstanbul Ünvirsitesi İletişim Fakültesi'nde 'Gazetecilik' bölümü öğrencilerine 5 yıl süreyle 'Magazin Gazeteciliği' dersi verdim.

O günlerde de bu kadar yoğun olmamakla birlikte 'vıcık vıcık' magazincilik vardı. Ekranlarda çok fazla değildi... Ancak, seviyeli magazin haberi değil de çıplak manken fotoğrafları yayınlayan magazin dergileri ağırlıktaydı. Haftasonları her gazetenin, kapağında çıplak manken fotoğrafı bulunan böyle bir dergisi vardı.

Üstelik, önceleri gazeteyle bedava verildiği için bu dergiler her eve girerdi. Hürriyet, Sabah Pazar günleri 600'er bin basılıyorsa, içi çıplak manken fotoğrafları, yalan yanlış magazin dedikoduları dolu 1 milyon iki yüz bin dergi de evlere sızardı...

O günleri hatırlayın; çoğu insan bu dergileri çoluğunun, çocuğunun görmesini istemezdi...

İşte, o günler de tıpkı bugünkü gibi halkın magazinden nefret ettiği günlerdi. Ve öğrencilerim derste bana magazin gazetecilerinin neden insanları zehirlediğini sorarlardı. Ben de onlara, o dergilerde yapılanın magazin gazeteciliği olmadığını anlatırdım. "Sakın magazin gazeteciliğinin o olduğunu, öyle yapıldığını zannetmeyin" diyerek, seviyeli, kaliteli magazin gazeteciliğinin ne olduğunu, nasıl yapılması gerektiğini uzun uzun, haftalar, aylar boyunca izah eder, öğretirdim.

* * *

Şimdi yine, halkın magazinden nefret ettiği günler yaşıyoruz... Bu kez bunun sorumlusu dergiciler değil, televizyoncular...

Ekranda magazin programı yapanlar...

Sözüm ona meslekleri gazetecilik! Halbuki her sabah bir şov senaryosu yazıp, uyguluyorlar. Sizler...

Reyting uğruna, ekranda her sabah insanları bağıra çağıra kavga ettirenler... Hiç bir üretimi olmayan kişileri, 'sanatçı' diye konuk alıp belden aşağıya konuşturanlar...

Manken olmayanları 'manken' diye ekrana çıkartanlar...

Stüdyodaki konuğuna, kulisten izleyici gibi telefon açtırıp tartışma yaratanlar...

Gazeteci olmayan insanı para karşılığı programa davet edip, gazeteci olarak tanıtanlar...

Bir durun bakın; nereye gidiyorsunuz Allahaşkına? Nasıl bir sarmalın içine girdiğinizin farkında mısınız? Kendinizi bitirdiğinizi, Gazetecilik mesleğine ihanet ettiğinizi görmüyor musunuz?

* * *

Sadece magazin programları değil; Bazı kadın programları da halkı magazinden soğuttu...

Aynı seviyesizlik onlarda da var... Hatta, bazı kanallarda magazin çirkinliği ana haber bültenlerine, akşam kuşaklarına dek uzayıp gidiyor.

Böyle olunca da halk magazinden nefret ediyor.

Ben bile bazen ettiğime göre, düşünün artık!

İnsan olana!

Hayvanları sevmezsin bilirim...

Köpeklerden nefret

ettiğini de...

Hatırlıyor musun,

Çocukken...

Köpekleri tekmelerdin.

Zavallı,

Sokak köpeklerini...

Hatta,

Kedilerin kuyruğuna

Teneke bağlar,

Eğlenirdin...

Büyüyünce de hiç değişmedin ki...

Yine sevmedin kedileri...

Ve köpekleri.

Onları fazla bile gördün.

İtlaf edilmelerine,

Acımasızca

öldürülmelerine,

Gözünü yumdun,

Sesini çıkartmadın.

Bu dünya sadece senin,

İnsanların sandın.

Hiç, aç köpek besledin mi?

Hiç, bir kediye süt verdin mi?

Hiç, birinin başını okşadın mı?

Hiç, kışın yağmurun altında kalmış,

Üşüyen bir köpeğe acıdın mı?

Ya da karın üzerinde yatan?

Köpeğin altına,

Gazete kağıdı serdin mi?Yanıtını söyleme...

Biliyorum,

Hayır!

Peki öyleyse söyle bana, İkiyüzlü insan,

Neden sevinirsin?

K9 köpeğini gördüğünde,

Metro istasyonunun girişinde?

Neden, içini tatlı bir huzur kaplar?

Söyle ha, neden?

Neden?

Neden?

Ne hakkın var senin buna?

Bir köpeğin varlığıyla,

Huzur bulmaya?

YORUMUNUZ Adınız Soyadınız E-posta Adresiniz (sayfada görünmez) YORUMUNUZ Yanda gördüğünüz sayısal güvenlik kodunu onun yanındaki kutucuğa yazmalısınız.

Sayfayı Arkadaşına Öner Kendi E-posta adresinizi yazın Arkadaşınızın e-posta adresini yazın Bırakılan yorumların tüm sorumluluğu yazan kişiye aittir. Henüz Yorum Yapılmamış