Türk Filmi A.Ş. ile arasındaki sözleşmeye dayanarak Hülya Avşar'ın tüm malvarlığına ihtiyati tedbir koyan TMSF sanatçıya ölümü gösterip, onu sıtmaya razı etti

Hülya Avşar ile TMSF'nin el koyduğu şirketlerden biri Türk Filmi A.Ş. arasındaki anlaşmazlığın nasıl çözüldüğünü öğrenince şaşırdım. Çünkü Avşar ile Türk Filmi A.Ş. arasındaki sözleşme zamanında satır satır okuyup ezberlediğim bir şeydi.

TMSF'nin o sözleşmeyle Avşar'ın 20 milyon YTL'yi bulan tüm malvarlığına haciz koyup sonuca ulaşması bana ilginç geldi.

Türk Filmi A.Ş. ile Hülya Avşar arasındaki sözleşme şunları gerektiriyordu:

Avşar, şirketin iki yıl içinde çekeceği iki filminde oynayacak. Şirket, Avşar'a iki film için 300 bin doları peşin ödeyecek. Taraflar, sözleşme edimlerini yerine getirmezse 500 bin dolar tazminat ödeyecek.

Türk Filmi A.Ş., iki yıl içinde sözleşmenin bitimine birkaç gün kala 'Çekimlere başlayacağız' şeklindeki ihtarnamenin dışında hiçbir şey yapmadı. Sonra şirkete TMSF el koydu.

O dönemde Avşar, 300 bin doları iade etse sorun yoktu. Ama o da avukatının verdiği akıl doğrultusunda, "Asıl mağdur olan benim. İki yıl bir şey yapmadan Türk Filmi A.Ş.'yi bekledim" deyip parayı iade etmemekte diretti.

Sonuçta avukatlar ordusuna sahip TMSF işin peşine düştü. Hukuki süreci profesyonelce kullanıp Hülya Avşar'ı soluksuz bıraktılar.

TMSF avukatları, Avşar'ın sadece tapularına, bankadaki parasına değil tüm malvarlığına haciz koydurdu. Öyle ki Avşar, kanser hastası olan annesi Emral Avşar'ın bile tedavisini yaptıramaz noktaya geldi.

"Sevgili Dünürüm"de Haluk Bilginer'in canlandırdığı bir karakter var ya, bankasına ve tüm malvarlığına el konulan, kredi kartlarını bile kullanamaz duruma düşen adam; "Ahmet"...

TMSF de mahkemeden aldırdığı icra kararıyla Avşar'ı aynı duruma düşürdü. Avşar, kredi kartlarını bile kullanamaz duruma gelince uzlaşma için TMSF'nin yolunu tuttu. TMSF, 300 bin dolar avans ve 500 bin dolar ceza-i müeyyideye öylesine bir bileşik faiz uygulattı ki alacak 2.5 milyon YTL'ye çıktı. Ama Allahları var; TMSF'ciler Avşar'a önce ölümü gösterdiler, sonra onu sıtmaya razı ettiler.

TMSF, 1.5 milyon YTL'yi Avşar'dan hukuki bir süreçi işletip tahsil etti.

Ona şüphe yok. Ama bazen hukuka uygun olan şeyler vicdana uygun düşmüyor. Bana göre bu olayda da süreç biraz öyle işledi.

TMSF'nin ceza-i müeyyide olan 500 bin doları Avşar'dan alabilmesi için sanatçının edimlerini yerine getirmeyip Türk Filmi A.Ş.'yi zarara uğratmış olması gerekir.

Oysa bu olayda asıl mağdur Hülya Avşar... Zaten mağdur olmuş bir vatandaşı, hukuki açıkları bulup, devlet erkiyle köşeye sıkıştırmak ve ondan böyle bir para tahsil etmek "devlet baba"ya yakışmaz. Bildiğim kadarıyla Hülya Avşar, sohbet programı yaptığı TürkMax'la yıllık 1.5 milyon YTL'ye anlaşmıştı.

Avşar şimdi TürkMax'ten aldığı parayı olduğu gibi TMSF'ye verecek.

Bir insanın bir yıllık kazancını, bir inat ya da hukuki boşluklar adına kaybetmiş olması çok acı...

 İlişkiyi onlar yaşadı acısı çocuklara kaldı

Deniz Uğur'un hüsranla biten Tamer Karadağlı aşkından sonra yaptığı birbirinden çarpıcı açıklamalara ilişkin bu köşede birkaç kez yazı yazdım. "İntikamı acı oldu", "Kendine yazık ediyor" başlıklı yazılarım ve o yazılara gelen yorumlar Milliyet'in arşivinde... Merak edenler girip okuyabilir.

Aradan aylar geçti.

Deniz Uğur'un FOX'taki "Dobra Dobra"da yaptığı yeni açıklamalar bu konuda yazdıklarımın ne kadar isabetli olduğunu bir kez daha gösterdi. Uğur'un FOX'ta anlattıklarından bir ayrıntı var ki bir baba olarak yüreğime işledi... Çocuğu Engin Deniz'in babasının ardından Tamer Karadağlı'nın da gitmesiyle psikolojisinin de bozulduğunu anlatan Uğur, "Engin Deniz, 'Babamın mezarını kazıp onu oradan çıkaracağım' dedi. O an çok ağladım ve kendimi çok çaresiz hissettim" dedi.

O yaştaki bir çocuk için bundan daha ağır bir travma olabilir mi? Deniz Uğur'un yaşadığı aşk acısı, er ya da geç geçer... Ya bu ilişkinin o çocukta bıraktığı derin izler?

Tamer Karadağlı'nın Arzu Balkan'la evliliğinden dünyaya gelen kızı henüz küçük, o yüzden bu olaydan bihaber... Büyüyüp internette sörf yapmaya başladığında karşısına çıkacak bu bilgilerin onun dünyasında nasıl fırtınalar koparacağını ise Allah bilir...

Bizde 'Korsan' bitmez

Laila'nın sahibi Şefik Öztek'le Kadıköy'de randevum vardı. Randevu saatine kadar çarşıyı dolaşıp biraz alışveriş yaptım, öğle yemeği için de yöresel ev yemekleri konusunda çok sevdiğim bir yer olan Çiya'ya daldım.

Yemek yerken ön masada yaşları 30 ile 45 arasında değişen kitap kurdu dört kadının kitap üzerine sohbeti dikkatimi çekti.

Klasikler üzerine koyu bir sohbete dalan kadınlardan en genci - ki 30'lu yaşlarda falandı -, "20 YTL'den aşağı kitap yok. Haftada 2-3 kitap okuyunca aslında ayda bayağı para tutuyor. Mecburen korsanı tercih ediyorum. Eskisi gibi de değil, onların da baskıları çok iyi. 5-6 kitaptan birinde eksik ya da bozuk sayfa çıkıyor. Korsanı tercih edince aylık kitap giderim dörtte bire düşüyor" dedi.

Bir diğeri ise 15 YTL'ye sattığı bir kitabı 10 YTL'ye geri alıp ikinci el olarak satışa sunduğundan bahsetti. Aynı kadının, "Ama iyi kitaplar da ikinci ele düşmüyor ki" diye dert yanması ilginçti.

YORUMUNUZ Adınız Soyadınız E-posta Adresiniz (sayfada görünmez) YORUMUNUZ Yanda gördüğünüz sayısal güvenlik kodunu onun yanındaki kutucuğa yazmalısınız.

Sayfayı Arkadaşına Öner Kendi E-posta adresinizi yazın Arkadaşınızın e-posta adresini yazın Bırakılan yorumların tüm sorumluluğu yazan kişiye aittir. Henüz Yorum Yapılmamış