 Başlık komik olunca komedyene yaraşan ilk ilmek atılmıştır yazıda. Oysa ne bunalımlar barındırır o tek satır, ne hissiyat varsa derinde kalmış yüzeye çıkar ilk sıradan kazıda.
Borusana girmiş veya Zızzt Erenköy kadar bayağı ve sıradanlıklar al aşağı eder koca komedyenleri. Aynı sıradanlıklarla bir noktaya gelmiştir oysa kimileri.
Merak eder komedyen aslında: Bir yerler de kalmış bulutsuzluk özlemleri nasıl özlenir? Nasıl hasret duyulur tekrar mutluluğa? Mutluluk Tanrı’dan nasıl istenir? Kimdedir en büyük saadet ve kimdir bu hayatı yöneten ebed? Kargaşanın başındaki, orman düşmanı hain hokkabaz olmasa gerek bunca karışıklığa sebep. O bile ortalığı velveleye verip ağlar ağaç dibinde. Ruhunda sallanan üç beş sararmış ot su çekerken ağaçtan bedenine, ağaç gocunmaz kendisinden gidene. Çünkü, hain hokkabaz bir yandan ağacın suyunu alırken, diğer yandan göz yaşlarını serper köklere.
Hokkabaza bile kızamazken ağaç, komedyene duyulan bu nefret niye. Ki ağacın aklı ermez her şeye, insan nire, kereste nire. Ama kerestede olsa, yürek işte.
“Bu da ne Joker?” derseniz, keserim, yazmam. Anlamaya çalışın. Bırakırım, göçerim, kimseden daha kimsesiz bir yöre seçerim kendime. Derecem yok, düsturum yok artık, ağzımda kala kaldı tek hece. Oysa ne literatür vardı zamanı dünlerde, konuştum mu laf yağardı gökten sıra sıra, zembille.
Şimdi tek delikli kavala döndüm. Deliklerimin üzerini hayat sıvadı sessizce. Beste istersen tek delikle zor. Olanı çal dersen nota yetmez, bana inanmazsan ozana sor. Tek delikle yaşarım ben ve güldürürüm deliğimin yettiğince.
Yaşam kendisine bile fark atar, tur bindirir ve bir tur sonra bir öncekini indirir. Üzerindeyken keyifli olan yada keyiften noksan yaşamdan inince, nefes gider, ses kesilir. Binenler vardır, inenler vardır, gelenler vardır, göçenler vardır. Çünkü yaşam herkese aynı anda dardır.
Komedyen bir yaşam kuyusu, enfes bir çile kuytusudur. Her şeyi taşır sırtında ve sunar aynı anda altın sırlı çanakta. Acıyı kendine servis eder, tatlıyı canlılara. Komedyen yaşayan değil, yaşatandırÂ…
KomediÂ…KoymediÂ…KoymadıÂ…
Açılımını s.kim, ama ekmeğimÂ… Napim!
(Bu yazı, Joker Abdul’un “Komedyeni Anlamak” isimli eserinden alıntı olabilirdi. Ama sanatçının öyle bir eseri yok!)
Made by Joker ABDUL
Bu bölümde yer alan yazıların ve fotoğrafların tüm sorumluluğu, yazarın kendisine aittir.
|
|
Bırakılan yorumların tüm sorumluluğu yazan kişiye aittir.
Henüz Yorum Yapılmamış
|
|
