Küçük Aşkım Lidya’ma Mektup 2
Lidoşum sensiz ikinci babalar gününü yine sensiz yaşadım, hiç olmazsa bu kez seni görebileceğimi düşündüm, çok istedim ama yine olmadı. Yakın çevren “BABA” kelimesinin ne olduğunu bilmedikleri için senin de yapacak fazla bir şeyin olmadığını çok iyi biliyorum.
Ancak hiç olmazsa sesini duydum. Hem de ne ses sanki 23 Nisan’da şiir okurmuş gibi ezberletilmiş sözcükler, makineli tüfek gibi senin ağzına yakışmayan kelimeler, ne olduğunu bile anlamadan şok oldum kaldım.
Ne var ki ben o sabah seni görmeyi, buluşabileceğimizin telefonunu umut ederken, duyduğum sözcüklerden dondum kaldım. Farkındaysan daha cevap bile veremedim. Olsun hiç önemli değil. Sen benim küçük aşkımsın, daha çok küçüksün gün gelecek bu günlere birlikte beklide çok güleceğiz, görüşebildiğimiz zaman eski günlerimize güldüğümüz gibi, ama şu günler de duygularımı ah bir bilebilsen.
Bu sana ikinci mektubum artık okuma yazma biliyorsun, bu mektubu bir süre sonra mutlaka okuyacağını umut ediyorum, çevrende yine nelerin olup bittiğine halen bir anlam veremediğini de çok iyi biliyorum.
Birkaç gün sonra annen ile yine bir mahkememiz var, artık çok sıkıldım, öyle bir insan ile kâğıt üzerinde evli kalmak bile ne kadar kötüymüş. Üstelik 14 yıl yaşamışım, yememiş yedirmişim, içmemiş içirmişim hatta giymemiş giydirmişim.
Yaşadığımız bu sıkıntının ilk günlerinde bu yuvanın dağılmaması için sen de ve ben de çok uğraştık ama olmadı.
Beni en çok rahatsız eden senin ile görüşememek, senin ile alış veriş merkezinin dışında vakit geçirememek en önemlisi SANA SARILIP UYUYAMAMAK. Ama bunları da çok yakında yapacağız, o günleri dört gözle bekliyorum, çok az kaldı biraz daha sabretmen gerekiyor. Ben 17 aydır sabrediyorum. Sabretmem lazım çünkü seni çok seviyorum. Yuvamız dağılmış olabilir ama Sen benim
Küçük aşkımsın,
Biricik kızımsın,
Sen benim Lidoşum’sun…
Evet, küçük aşkım okuma bayramında yanında olamadım, karnen nasıl bilmiyorum, bu sene yılsonu töreni yaptınız bilmiyorum, yanında olamadım. Tüm arkadaşlarının yanında babaları varken sen buruk kaldın, biliyorsun hep yanında olmuşumdur. Bu kez olamadım senden çok özür diliyorum, ancak haber vermeyenleri ise Allah’a havale ediyorum Allah bildiği gibi yapsın, ben orada olsam da, olmasam da kalbim hep senin yanın da bunu bil.
Küçük aşkım son iki aydır sabahları saat 6 gibi senin “Babişko, babişko!” diye seslenmenle uyanıyorum.
Bir türlü anlam veremiyorum. Bana ihtiyacın mı var bilmiyorum, kendi kendime kahroluyorum… Çünkü sana ulaşamıyorum, telefon açmaya kalksan ertesi gün karakola gidip ifade vereceğim, bıktım ifade vermekten.
Düşünüyorum duruyorum ve aklım almıyor insanoğlu baba ile kızını ayıracak kadar zalim olabilir mi?
Bilmiyorum çevrendekiler benim ile ilgili sana neler anlatıyorlar özellikle ne yalanlar uyduruyorlar, çünkü hayatları yalan olmuş.
Birkaç gün sonra yapılacak mahkemede senin benimle kalman için ne gerekiyorsa yapacağım. Eğer hâkim benim yanımda kalmana karar verirse, baba kızı göstermemek için her türlü entrikayı yapanlar, bir kız çocuğunun nasıl yetiştirileceğini o zaman çok iyi görecekler. Büyüme çağında bir çocuk annesinden veya babasından soğutulur mu hiç? Eğer birlikte yaşamaya başlarsak seni benden koparan ve aylarca göstermeyen o insanları istediğin zaman görebilir, istediğin zaman yanlarında kalabilirsin.
Benim için sen önemlisin, sen mutlu olursan ben mutlu olurum. Çünkü senin babanın kalbi yufka, yüreği mangal gibi sen de bunu çok iyi biliyorsun Lidoş’um.
Bu arada annene söyle sevgilisi ile gittiği restoranları artık önceden kontrol ettirmesine gerek yok. Gitsin yemeğini rahat rahat yesin. Simsiyah Minibüslere gizlenmesin, meslektaşlarım bana olan saygısından görmemezlikten geliyor.
İnsanlar her şeyi çok iyi biliyor. Her şeyin farkındalar. Çok komik oluyorlar. Gören görüyor, resim çekmek isteyen zaten çekiyor, sen biraz daha büyü her şeyi çok iyi kavlayacak, bu yuvayı kimin, kim için yıktığını çok iyi anlayacaksın. Babasını sevmeyen, seni baban ile görüştürür mü bir araya getirir mi?!
Küçük aşkım, son birkaç aydır çok iyiyim, çok mutluyum, bir tek eksiğim var o da sensin. Seni tanıştırmam gereken arkadaşlarım var, bu arada unutmadan Amerika’dan ve Almanya’dan kuzenlerin geliyor. Amerika’dan gelen kuzenlerin senin de bildiğin gibi hiç Türkçe bilmiyor. Bakalım seni, kuzenlerin ile bir araya getirebilecek miyim?
Lidoş’um, 3 Temmuz’da annen ile boşanıyorum, sanma ki seni bırakıyorum, sen benim küçük ama hayatımın en büyük aşkısın, ne yapıyorsam inan senin için yapıyorum.
Bu mektubu günlerdir yazıp yazmamayı düşündüm durdum. Neden yazmayacaktım, söz unutulur yazı kalır yıllar sonra dahi bu yazdıklarımı defalarca okuyabilecek ve neler olduğunu daha iyi anlayacaksın. Sana anlatılanların nasıl koca bir yalan olduğunu sen de öğreneceksin. Çok az kaldı biraz daha sabretmen gerekiyor küçük aşkım…
Sana sarılıp uyumayı o kadar özledim ki; mal, mülk her şey bir yana, yeter ki sen yanımda ol…
Seni çok seviyorum,
Babişkon…
Burhan AKDAĞ
Bu bölümde yer alan yazıların ve fotoğrafların tüm sorumluluğu, yazarın kendisine aittir.
|
|
Bırakılan yorumların tüm sorumluluğu yazan kişiye aittir.
|
|
