Kimsenin mutluluğunda gözümüz yok efendim...
Sevgiyle birlikteliklere hep kucak açtık. Sevgi olan yere de kötülük girmeyeceğini söyledik...
Bu tür ilişkiler hep iyi başlar. Hani derler ya; 'cicim ayı...' Ne güzel değil mi?
Ama hep böyle gitmez... İşin 'diğer ayı' da gelir.
Şöyle bir baktım, eskiye döndüm. Bir yazı karalamışım. Arzu Yanardağ ve Serhat Türkkan için...
Tanıtım yaptıklarını, nasıl beraber olduklarını, birlikteliklerini, bir bültenle, cep telefonu ile duyurduklarını dile getirmişim. Kibar, konuşması düzgün, medeni biri aradı beni... Yazının böyle olmadığını söyledi. Ertesi gün bu lafları ciddiye alıp doğruları yazdım. Benim gazetecilik ahlâkım bunu emretti bana...
Sonra bir tantana ki sormayın. Otel odasında başka biriyle olduğundan tutun, kızının yanında yanlış görüntülerden çıkın, tekmelerin, tokatların havada uçuştuğu konuşmalarda nokta koyun.
Serhat Bey'le konuşmalarımızda bunların çirkin olduğunu, bu ilişkilerin ortalara çok dökülmesinin doğru olmadığını anlattım.
Bugün bakıyorum ki; kanlı bıçaklı! Arzu Yanardağ ve Serhat Türkkan nikâh masasına oturmuşlar, evlenmişler, yanak yanağa mutlu pozlar, gülücükler. Bu son yazdığım görüntüler mükemmel... Peki, o arada yaşanan, söylenenler niçin? İşin rengi mi değişik?
Mutlulukta gözümüz yok da istikrar da bulunulması elzem... Beraber olduğun bir insandan ayrılırsın, ama konuşmayacaksın. Yoksa aleyhine delil olarak kullanılır. Ben Serhat Bey'e ve Arzu Hanım'a mutluluklar diliyorum. Bir daha sakın kavga etmeyin. O küçük kızın hatırına emi...
***
ARABAN VAR MI?
Esasına bakarsan araban varsa derdin var da...
Olmayınca da ayrı bir sıkıntı...
'Her aile de en az iki araba var' gibi abuk sözlerin ardında durmak doğru değil...
Bazı ailelerde iki, hatta üç araba olabilir ama olmayan da çok yani...
Arabanın külfetlerini say say bitmez... Benzin, tamir, park, vergiler gibi sıralandıkça insanın huzurunu bozuyor inanın...
Araştırma yapılmış: En çok hangi ilde araba var?
Atladım ben; 'İstanbul'da' meğer öyle değilmiş... İstanbul, Ankara ve Antalya'ya göre üçüncü sıradaymış...
Peki, niçin İstanbul trafiği keşmekeş?
Alt yapı, yollar, ışıklar gibi sıralanan nedenler...
Peki, hiç düşündünüz mü veya hiç araştırdınız mı? Günde kaç araç diğer illerden İstanbul'a geliyor?
Hadi bilin bakalım.
Bununla kalmıyor. Köprü girişine veya çıkışına birkaç şeritle girip, yarı şeride düşünce yığılma yaşanıyor.
Bir neden daha tespit ettim son tahlilde...
Yolun sağından gidiyorum. Birkaç metre sonra yolum sağa kıvrılacak. Sağ yanımdaki güvenlik çizgisini bile yarım olarak işgal etmişim. O daracık yere giren bir danayı gördüm. O da sağa dönecek gibi geldi bana... Ama dana tam tersine döndü, sağdan sola giderek bir anda trafiği alt üst etti.
İşte bir küçük görüntü... Trafik neden alt-üst oluyor? Bir örnek sundum size...
İstanbul'dan kurtulmak geliyor ya insanın içinden... Ah nerede...
Biten bir İstanbul'u gördükçe göz pınarlarım doluyor. Her haliyle yavaştan kayıplara karışmak... Bazı kültürlerin yok oluşu ve yerine bizim alışık olmadığımız kültürlerin oturuşu... İstanbul, İstanbul olalı böyle zulüm hakikaten görmedi. Etraf danalarla dolu ne yazık ki... Hem trafiği perişan ediyorlar, hem de güzelim İstanbul'u berbat...
Sivas'ta, İstanbul'daki kadar Sivaslı yokmuş... Buyur? Bu sadece Sivas...
Dayımın dediği gibi; 'Vagon vagon geldiler bir vagon geri dönmüyorlar...'
Ama İstanbul elden gidiyor.
Güya; 1000 kişiye İstanbul'da düşen araç sayısı 137 imiş, Türkiye genelinde...
Dünya genelinde; yine aynı sayı oran alınmış 92... Kim inanır buna? O zaman kaçak araç mı var bu İstanbul, bu Türkiye sokaklarında...
Ama bir gerçek var ki; her yönden sınıfta kaldığımız bir gerçek...
Vehbi DİNÇCAN
Bu bölümde yer alan yazıların ve fotoğrafların tüm sorumluluğu, yazarın kendisine aittir.
|
|
Bırakılan yorumların tüm sorumluluğu yazan kişiye aittir.
Henüz Yorum Yapılmamış
|
|
